ekim güneşini

                  uzun ince bir gemi direğine asmadan

                  son isteğini sordular

 ellerinde hüznün bildirisi

                   ya da pastel bir tebessüm yüzlerinde

 dünyanın en masum hırsızı demişlerdi onlara

                   gülüşleri çaldilar çünkü  

                   mevsimleri,yılları,düşleri  

 sonra ahşap çerçevelerle kitlediler  

                   güzdönümü fotograflarını

 sakalında aydınlık büyüten

                   bir adamın objektifinde

                   uyuyan çocuk, üsüyen kedi, ve kaldırımlarda

                   ataşten karanfillerini satan

                   çingene kadın vardı 

 kaldırımlar denizden saklıyordu yağmursuzluğunu

 ellerinde hüznün bildirisi

                   ya da pastel bir tebessüm yüzlerinde

 ekim güneşini

                    uzun ince bir gemi direğine asmadan

                    son isteğini sordular

                                                                  

                                                    

                                           alpaycavlak ’ 99 şubat antalya

 

 

 

 

 

 

   <<şiirler