donkişot
hüznü
akreple
yelkovanı dolasam birbirine
yine
bağırır mı duvar saati yitirilen zamanı
tutup
dolunayı ışıklarından
bağlasam
penceremin demirine
utanır mı,
çıplak beyaz vucutundan?
odamdaki
gölgeler...
hani çıkar
çıkmaz evden
simit
alsam,boyacı çocuğa
ağır gelir
mi, sandığı?
kurtulur
mu elleri karanlıktan?
uzamasın
düello, yenelim sessizliği
yıkalım
bütün yeldeğirmenlerini
kelepçeleyelim
elsizliği
hemen ilk
otobüsle
uzak deniz
kentlerine varsam
ağlasam
dalgalara
yine yıkar
mı surlarını,düşsel kalemizin?
zamanın
yakasına yapışsam
uyutur mu
dizinde annemizin?
birdenbire
kırsam çerçevesini denizlerin
özgürlüğe
çırpınır mı, picasso’nun renkleri?
kaçar mı
kuşlar,tuvalde bırakıp kanatlarını?
uzamasın
düello, yenelim sessizliği
yıkalım
bütün yeldeğirmenlerini
kelepçeleyelim
elsizliği
alpaycavlak ’95 nisan niğde