bir kadeh
akdeniz,lütfen!
sen gezerken bir başka
kentte
ve gecenin bir
vaktinde
ışıklı vitrinler
önünde
onulmaz ve
asi
yeni yeni kırmızıya
boyuyordu
düşlerini
pasaklı bir sokak
ressamı
sen gezerken bir başka
kentte
pastel fırçasıyla
yalamamıştı
gün batımı
fahişe gibi çırpınan
akdenizi
o sarhoş
balıkçı
yüreğini ağlara
bırakmamıştı
eski bir ayrılık şarkısı
üşüyordu
kirli dudaklarıyla
çaldığı
mızıkada
sen gezerken bir başka
kentte
ve onca ayrılık
içinde
istediğin kavga değil yar hiç
değildi
yalnızca
bir kadeh
akdenizdi...
alpaycavlak’93 ekim nigde